Συνέντευξη: Γιώργος Αλεξανδράκης

Τη Στεφανία την είχα συναντήσει σε μια οντισιόν για μία παιδική παράσταση. Πολλοί υποψήφιοι ηθοποιοί για έναν ρόλο. Λαμπερή, περιποιημένη, με ένα αστραφτερό χαμόγελο που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή. Μέσα στην αίθουσα, όταν μπήκε για την επιλογή (από τον σκηνοθέτη, τον χορογράφο και την παραγωγό), μου άρεσε η φωνή της, η προσωπικότητά της επί σκηνής, πόσο μεταδοτική και τρυφερή στον μονόλογο που είχε επιλέξει. Άμεση και επικοινωνιακή, είχε πάρει τον ρόλο στο παιδικό μιούζικαλ.

Όταν σκέφτηκα να δημιουργήσω αυτή  τη στήλη, το μυαλό μου αστραπιαία πήγε σε εκείνη και ήθελα πολύ να την παρουσιάσω, να τη γνωρίσετε και εσείς. Μπορεί να μην μπορώ να σας μεταφέρω το υποκριτικό της ταλέντο, αλλά της ζήτησα να μας δώσει μια συνέντευξη και να τη γνωρίσουμε, έστω και λίγο.

Συναντηθήκαμε στο Παλαιό Φάληρο – ακριβώς στην ώρα που είχαμε πει –  όπου πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη και η φωτογράφιση. Ένα τρίωρο με καφεδάκι στο χέρι, με συννεφιά και ήλιο ταυτόχρονα και μεμονωμένα,  με διακυμάνσεις φωτός, με ωραία διάθεση, και ξεχαστήκαμε…

 

Πώς βλέπεις τα επαγγελματικά στην Ελλάδα;

Σκούρα (γέλια).Δυστυχώς, είμαστε σε μια εποχή που, σε όποιον κλάδο κι αν ανήκεις, υπάρχουν και δυσκολίες.Πόσω μάλλον στον δικό μας  που, έτσι κι αλλιώς, η φύση της δουλειάς μας δεν είναι σταθερή. Είναι πολύ κρίμα που στερούν σε μας τους νέους ανθρώπους τις επιλογές,  αλλα δε σταματάμε να ελπίζουμε και να ονειρευόμαστε.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν νέο ηθοποιό να βρει εργασία σε θέατρο-τηλεόραση-κινηματογράφο;

Πολύ δύσκολο, θα έλεγα, μιας και σε όλη αυτήν τη φθίνουσα κατάσταση που βιώνει ο τόπος μας έχουν βαλτώσει λίγο τα πράγματα, με αποτέλεσμα στις λιγοστές δουλειές που γίνονται να προτιμούν τους ήδη γνωστούς, οι οποίοι, λογικά, θα προσελκύσουν  τον κόσμο πιο εύκολα. Αν αναλογιστεί κανείς και το πόσοι νέοι ηθοποιοί βγαίνουν κάθε χρόνο από τις δραματικές σχολές, νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι ο »ανταγωνισμός» είναι τεράστιος! Οι πραγματικά καλοί όμως, πιστεύω, δε χάνονται!!!

Λατρεύω κάθε πτυχή της δουλειάς μου γι’ αυτό είμαι και αχόρταγη…Δεν ικανοποιούμαι με τίποτα γιατί θέλω να τα κάνω όλα!!!Κάθε είδος έχει τη δική του χάρη!!!!

Τι σκέπτεσαι όταν ακούς τη λέξη θέατρο;

Το μόνο σίγουρο είναι πως, και μόνο στο άκουσμα της λέξης, γεμίζει η καρδιά μου και λάμπουν τα μάτια μου!Το θέατρο είναι μαγεία!!!Ανάσα για τον ηθοποιό!!!Το ότι υποδύεσαι κάποιον άλλο, το ότι αναβιώνεις μιαν άλλη εποχή, το ότι δημιουργείς ένα φάσμα συναισθημάτων και καταστάσεων που μπορεί να μη βίωνες ποτέ στην πραγματική σου ζωή..είναι απερίγραπτο!!!!

Πώς αισθάνεσαι κάθε φορά που  πηγαίνεις σε μια οντισιόν;

Σα  πρόβατο στη σφαγή(γέλια). Είναι πολύ ψυχοφθόρα, αν και απαραίτητη, διαδικασία, γιατί καλείσαι να αποδείξεις ότι είσαι αυτό που ψάχνουν ανάμεσα σε τόσα άτομα, μέσα στον ελάχιστο χρόνο που σου δίνεται. Άστα, σου λέω, πίκρα(γέλια). Γνωρίζεις όμως και πάρα πολύ κόσμο όσο περιμένεις και τόσους νέους ανθρώπους που έχετε κοινά όνειρα και σίγουρα έχει και την πλάκα της η όλη διαδικασία.

Τι σημαίνει η λέξη ηθική για εσένα;

Είναι μια λέξη που ευχαριστώ τους γονείς μου που μου την έμαθαν!!!Για μένα η ηθική δεν είναι ο καθωσπρεπισμός και, νομίζω, ότι διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πολύ σημαντικό να έχει κάποιος ηθική, ειδικά στην εποχή μας που σπανίζει. Υπάρχουν αρκετά άτομα στη ζωή μου που τη διαθέτουν όμως, οπότε i will survive!!!(γέλια)

Θα έφευγες από την Ελλάδα ποτέ;

Νομίζω θα έμενα άνετα σε κάποια άλλη χώρα που θα μου άρεσε και θα ήμουν ευτυχισμένη. Παρόλα αυτά η χώρα μας είναι από τις πιο όμορφες και δύσκολα θα την άλλαζα!

Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν και δεν στην έχουν κάνει πότε; Τώρα μπορείς να την κάνεις στον εαυτό σου και να την απαντήσεις κιόλας.

Είμαι της φιλοσοφίας ότι δε θέλω κανείς να κάνει και να λέει πράγματα που δε θέλει μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει κάποιον άλλο .Δεν με ικανοποιεί λοιπόν να ακούω αυτά που θέλω επειδή τα θέλω εγώ…οπότε για να μη μου την έχουν κάνει δε θα ήθελαν ….όταν θελήσουν…εδώ είμαι….(γέλια)

Τι ερώτηση θα ήθελες να μου κάνεις;

Περάσατε καλά μαζί μου;;;(γέλια)

Η αλήθεια είναι ότι περάσαμε ένα πολύ όμορφο τρίωρο με καφεδάκι στο χέρι, μια ωραία συζήτηση – φωτογράφιση. Απολαυστική η Στεφανία…