γράφει η Ηλέκτρα Λήμνιου

«Ποιος είμαι και πού πάω;»

Είσαι στην πιο παραγωγική σου ηλικία. Είσαι σε εκείνη τη φάση της ζωής σου που θα κάνεις το επόμενο μεγάλο βήμα. Ή έτσι σου έχουν ορίσει να κάνεις. Ή έτσι θέλουν να κάνεις. Άρα πρέπει να το κάνεις. Ή αυτό νομίζεις ότι χρειάζεται να γίνει. Σκέψεις, λόγια, αστεία και σοβαρά σε βομβαρδίζουν συνεχώς. Συγγενείς, φίλοι, ίντερνετ και τηλεόραση βρίσκονται σε μία φρενίτιδα πληροφόρησης (υπέρ και παρά), έκφρασης και παρουσίασης γνωμών κι απόψεων. Και κάπου εκεί, στο μέσο διάστημα, εσύ προσπαθείς να ολοκληρώσεις πράγματα που έχεις ξεκινήσει. Άλλα τα επέλεξες, άλλα τα έφεραν οι συγκυρίες. Και υπάρχει και αυτό το κάρμα και οι συγκυρίες, λοιπόν, που σου φέρνουν πράγματα στον δρόμο σου. Οι ευκαιρίες που θα ήταν καλό όλοι μας να αρπάξουμε και όπου βγάλει.
Πάντα κάτι μαθαίνεις. Από όλα. Από όλους.
Ήταν και ο Ιούνιος βαρύς. «Πού πήγε το καλοκαίρι;», αναρωτιούνται όλοι. Και, παράλληλα, προσπαθείς να τελειώσεις τα πράγματα που άρχισες. Ταυτόχρονα περικυκλώνεσαι από στιγμές χαράς, θλίψης, άγχους, γρήγορων ρυθμών, στους οποίους μετά βίας μπορείς να αντεπεξέλθεις, αντιδράς εσύ, αντιδρά και το σώμα σου. Κι έξω γίνεται πόλεμος. Και μέσα πάλι πόλεμος γίνεται. Περνούν οι μέρες τόσο γρήγορα, με μία συνεχή προσπάθεια για τα πάντα. Θα μου πεις…, θα προτιμούσαμε να μην προσπαθούσαμε για τα πάντα; Όχι. Απλά, είναι τα πάντα που ήρθαν όλα μαζί. Θα προσαρμοστούμε. Αλλά μέχρι να προσαρμοστούμε, τα πάντα θα τελειώσουν.
Είναι οι επιλογές μας, που μας κάνουν αυτούς που είμαστε.
Οι επιλογές που πήραμε μόνοι μας και οι επιλογές που βρέθηκαν στον δρόμο μας και τις αρπάξαμε. Όλα ξεκινάνε με τις καλύτερες προοπτικές. Ή έτσι πιστεύουμε. Ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Συχνά, σε αυτές τις καλές προοπτικές, υπάρχουν εμπόδια. Κάθε εμπόδιο για καλό. Λένε. Τι λένε; Σίγουρα μαθαίνεις και ή βγαίνεις από αυτά τα εμπόδια αλώβητος ή μένει πίσω κάποιο από τα κομμάτια σου. Όπως μπορεί να ορίσει κανείς τα κομμάτια του. Και οι μέρες κάπως έτσι περνούν. Γρήγορα. Ενώ προσπαθείς να ολοκληρώσεις πράγματα. Ή έστω να τα συνεχίσεις. Σίγουρα όχι να τα αφήσεις μισά. Κάπου εκεί υπάρχει το κενό.
Πρόσεχε μην πέσεις.