Συνέντευξη: Δέσποινα Μονογιού

Ένας άγγελος του Τσάρλυ, μια δολοφόνος με το όνομα O-Ren Ishii στο Kill Bill 1, η Lucy Liu είναι κάτι παραπάνω από μια mega star του Χόλυγουντ. Το φιλανθρωπικό της έργο, ως Πρέσβειρα της Unicef, μετράει ήδη μια δεκαετία. Παράλληλα, τάσσεται υπέρ του γάμου ομοφυλοφίλων και μιλάει για τον ρατσισμό. H πορεία της ως εικαστικός, την οποία και ξεκίνησε με το ψευδώνυμο Yu Ling το 1993, είναι επίσης μακροχρόνια. Μαζί μιλήσαμε για την τέχνη και τις πηγές έμπνευσής της.

Ηθοποιός, σκηνοθέτης και εικαστικός. Ποιo από αυτά τα πεδία σας εκφράζει καλύτερα;

Θα έλεγα ότι είναι όλα κομμάτια του συνόλου, δεδομένου ότι κάθε κομμάτι μου επιτρέπει να εκφράσω ένα διαφορετικό κομμάτι του εαυτού μου. Είναι όλα σημεία που συνδέουν το ένα πράγμα με το άλλο, και υπάρχει κάτι σημαντικό για τη συνέχιση όλων αυτών των αλληλένδετων σημείων. Είναι σαν μια χορδή που δεν τελειώνει. Ακόμα κι όταν είμαι στο πλατό, δουλεύω πάνω σε άλλες ιδέες στο καμαρίνι-τροχόσπιτό μου. Μου είναι δύσκολο να κάθομαι και να μην κάνω τίποτα, τρελαίνομαι!

Ούσα Πρέσβειρα της UNICEF για περισσότερο από μια δεκαετία, έχετε επισκεφτεί διάφορα μέρη του κόσμου. Ποια από τις δουλειές σας είναι περισσότερο εμπνευσμένη από την εμπειρία σας με αυτούς τους ανθρώπους;

Η εμπειρία μου με την UNICEF μου άλλαξε τη ζωή. Οι επιζώντες και τα παιδιά απ όλες αυτές τις χώρες είχαν μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή μου και ως συνέπεια, και στη δουλειά μου ως καλλιτέχνη. Όπως προείπα, η δουλειά μου αποτελείται από εμπειρίες. Δεν μπορώ να εντοπίσω συγκεκριμένα κάτι για να επικεντρωθώ, αλλά θα πρέπει να πω ότι μια από τις πιο δυνατές αποστολές, ήταν αυτή στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Η δυστυχία και ο πόνος από τον πόλεμο, καθώς και ο εκτοπισμός εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών σε στρατόπεδα, έχει σκορπίσει τόση θλίψη που δεν έχω ξανασυναντήσει ποτέ. Μέχρι σήμερα με ακολουθεί και νιώθω ένα βαρύ φορτίο όταν σκέφτομαι πως αυτό το μέρος του κόσμου ακόμα παλεύει και μετράει πληγές πολέμου.

lucy liu city code
Art by Lucy Liu

Η δουλειά σας περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μελάνι, μεταξοτυπίες, κολάζ. Κάθε μέσο ή υλικό έχει διαφορετικό νόημα για σας κατά τη διαδικασία;

Όταν ήμουν νεότερη δούλευα πολύ με κολάζ και mixed media. Μου άρεσε πολύ να δουλεύω με τα χέρια και έβρισκα τα απτά στοιχεία τον ευκολότερο τρόπο για να εκφραστώ. Αυτή ήταν η αρχή της πορείας. Μετά απ’ αυτό, πειραματίστηκα με τη φωτογραφία, ακολούθως προχώρησα στη ζωγραφική και μετά άρχισα να βρίσκω αντικείμενα για γλυπτική. Άρχισα να κατανοώ τη σημασία της προσωπικής έκφρασης και των λαθών – τα λάθη συχνά συντείνουν στη μοναδικότητα και την ιδιαιτερότητα του τελικού έργου.

Κάποιος θα περιέγραφε τη δουλειά σας ως ιδιαίτερα πνευματική. Εσείς πως θα χαρακτηρίζατε το παρασκήνιο της συνολικής σας δουλειάς;

Σίγουρα μέρος της δουλειάς μου είναι εμπνευσμένο από την πνευματικότητα, αν και εγώ θα την περιέγραφα ως ιδιαίτερα προσωπική, παρά πνευματική καθ’ εαυτή. Δουλεύω εστιάζοντας κυρίως και εκφράζοντας τις εμπειρίες μου. Υπάρχει μια αίσθηση έκφρασης του εαυτού μου, αλλά περισσότερο, δημιουργώ έναν προσωπικό κόσμο. Πεποίθησή μου είναι ότι όσο πιο προσωπικό είναι κάτι, τόσο πιο καθολικό θα είναι το τελικό κομμάτι.

Βρίσκετε κάποια σχέση ανάμεσα στην τέχνη και τον διαλογισμό;

Φυσικά! Η τέχνη μπορεί να είναι εξαιρετικά διαλογιστική. Μπορείς να χαθείς μέσα στη συγκέντρωσή σου, να περνάνε οι ώρες και ξαφνικά να συνειδητοποιείς πως έχει ξημερώσει. Μερικά μου έργα επικεντρώνονται σ’ αυτό, όπως το «Seventy Two». Εναλλακτικά, όταν κάνεις κάτι που αγαπάς, το πάθος τα κάνει όλα απεριόριστα.

 Η θρησκεία, οι εμπειρίες της ζωής, παλιές σχέσεις, η τραγωδία και η κινέζικη κληρονομιά σας, φαίνεται να επηρεάζουν τη δουλειά σας. Θα την χαρακτηρίζατε ως το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας και μελέτης ή ως δουλειά που βασίζεται περισσότερο σε ερεθίσματα και φαντασία;

Θα έλεγα πως η δουλειά μου είναι το επιστέγασμα διεργασίας και μελέτης, καθώς και του αυθορμητισμού και της φαντασίας. Υπάρχει μια άνεση για ελευθερία χωρίς όρια στη δουλειά. Κάποια έργα παίρνουν παραπάνω χρόνο από άλλα, τόσο σαν ιδέα όσο και ως τεχνική. Μερικές ιδέες μου απαιτούν μια ομάδα ανθρώπων για να πραγματοποιηθούν. Συνολικά, εμπνέομαι από άλλες κουλτούρες και πιστεύω. Οι εμπειρίες της ζωής και τα ταξίδια μου, άνοιξαν τους ορίζοντές μου με έναν τρόπο που πάντα γεννάει νέες ιδέες και έργα.

Ως Πρέσβειρα της UNICEF, γνωρίζετε τη δουλειά που γίνεται για τις λιγότερο ευνοημένες χώρες του κόσμου. Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να μεταφέρετε σε αυτούς που κοιτάνε με δυσπιστία το έργο μεγάλων φιλανθρωπικών οργανώσεων;

Τα αποτελέσματα βρίσκονται μέσα στις πράξεις. Αυτές αποτελούν μια ενέργεια που δίνει περισσότερη βοήθεια και προσφορά προς τους άλλους. Έχω γνωρίσει τόσους ανθρώπους, που η αφοσίωση και η δέσμευσή τους, αποφέρει θετικά αποτελέσματα για τα παιδιά στον κόσμο. Τίποτα δεν γίνεται μέσα σε μια μέρα. Όχι μάλιστα όταν υπάρχει τόση ανάγκη, σ’ αυτό το επίπεδο. Το να αμφισβητείς δεν σώζει τις ζωές των παιδιών, οι πράξεις το κάνουν.

Website

The Global Issue – CLICK TO READ (more Art of Lucy Liu)

ENG

Interview: Despina Monoyiou

A Charlie’s angel, an assassin named O-Ren Ishii in Kill Bill 1, Lucy Liu is way more than a Hollywood mega star. She has been doing charity work as a Unicef Ambassador for more than a decade. At the same time, she campaigns for gay marriage and speaks out against racism. Her career as an artist, which she began under the pseudonym Yu Ling in 1993, is also long. We talked about her art and her sources of inspiration.

lucy liu city code art
Art by Lucy Liu

Actor, director and fine artist. Which of these fields allows you to express yourself to a greater extent?

I would say that they are all parts to the whole since each field allows me to express a different part of myself. They are all connecting points from one thing to another, and there’s something important about the continuation of them all working together. It’s like a string that doesn’t end. Even if I’m on set, I’m working on other ideas in my trailer. It’s difficult to sit around doing nothing; it would drive me crazy!

Being a UNICEF Ambassador for more than a decade has taken you to several places of the world. Which work of yours is mostly inspired by your encounter with their people?

My experiences with UNICEF have been life-changing. The survivors and the children from all these countries have had a huge impact on my life and therefore on my work as an artist. As I stated earlier, my work is comprised of experiences. I can’t pinpoint one place in particular to focus on, but I would have to say that one of the most intensive missions I’ve been on was the mission to the DRC. The suffering and pain from the war and the displacement of hundreds of thousands of families in camps has cast a sadness there that I had not witnessed on that level. To this day it stays with me, and I feel a heavy weight when I think about how that part of the world is still struggling and war-torn.

lucy liu citycode mag
Photo credit: lucyliu.net/gallery/studio

Your work includes ink, silk screens, collage among others. Does each means or material have a different meaning for you in the process?

When I was younger I worked with collage and mixed media. I loved working with my hands and found tactile elements the easiest way to express myself. That was the beginning of it. After that I experimented with photography, then progressed towards working with paint, and then I found objects for creating sculptures. I started to understand the importance of expressing myself, and of making mistakes – mistakes often make the final product special and unique.

One would describe your work as highly spiritual. How would you characterize the background of your overall work?

Spirituality certainly inspires some of my work, but I would say my work is highly personal, rather than spiritual per se. My way of working is basically to focus on and express experiences I have had. There is a feeling of self-expression, but more than that, I am creating a personal world. My belief is that the more individual something is, the more universal the final piece will be.

Do you find any relation between art and meditation?

Absolutely! Art can be extremely meditative. You get lost when you’re that focused. Hours pass, and suddenly you realize it’s getting light out and the sun is rising. Some of my work has focused on that as a concept, like Seventy Two. Ultimately, when you’re doing something you love, passion makes everything limitless.

Religion, life experiences, old relationships, tragedy and your Chinese heritage seem to influence your work. Would you characterize your work as the outcome of a long process and study or one based on stimulus and imagination?

I would say that my work is a culmination of both process and study, as well as of spontaneity and imagination. There is a freedom to working openly and without boundaries. Some pieces take longer than others, both conceptually and technically. I have ideas which at times require a team of people to help actualize. Overall, I find my inspirations from other cultures and beliefs. Life experiences and travel open up my world in a way that always create new ideas and projects.

As a UNICEF Ambassador, you are aware of the work done for people in less privileged countries of the world. Is there anything you might want to say to those who have doubts concerning the work of major charities?

Results are all in the action of things. Action is an energy that perpetuates more help and more giving to others. I have met so many people in the fields, and their dedication and commitment is what yields positive results for children around the world. It doesn’t happen overnight. Not when there is a need so great for something on this level. Doubting doesn’t save children’s lives, doing does.

Website