Φωτογραφίες: George Alexandrakis Photography

Είναι από εκείνες τις στιγμές που το ταλέντο ενός ανθρώπου σε κάτι διαφορετικό τον ξεχωρίζει. Η Κατερίνα Σοπίδη θα σου πει ότι είναι Κουκλοπαίχτρια, αλλά, όταν την παρακολουθήσεις, θα καταλάβεις ότι πρόκειται περί εγγαστρίμυθου, που σημαίνει ιδιαίτερο ταλέντο.

Με απόλυτο σεβασμό και αγάπη σε αυτό που κάνει, είναι σημαντικό να δίνουμε την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους που έχουν κάτι φρέσκο να μας πουν και να τους στηρίζουμε. Ίσως και πάρουμε κάτι ελάχιστο από τη θετική τους ενέργεια.

Η Κατερίνα επιλέχθηκε, και είναι μεγάλη διάκριση, από το διεθνές Φεστιβάλ Αλεξάνδρειας για να παρουσιάσει τη δουλειά της με φόντο την Ελλάδα.

Πότε διαπίστωσες ότι είσαι εγγαστρίμυθη; Θεραπεύεται; (γέλια)

(γέλια) Προσωπικά, δεν θα ήθελα να θεραπευτώ και για όσους το έχουν ανάγκη εύχομαι να είναι μεταδοτικό! Πρέπει να ξέρεις ότι νιώθω ότι έχω πολύ δρόμο μπροστά μου. Ίσως και αυτή η ασθένεια να έχει τα στάδιά της. Μπορώ να σου πω, όμως, πότε διαπίστωσα ότι μπορώ να σταθώ σε μια σκηνή με την κούκλα μου και να καταφέρω να κάνω τον κόσμο να χαμογελάσει. Η στιγμή αυτή ήταν όταν ο Κλέων και εγώ, έχοντας περάσει πολλές δύσκολες πρόβες, αγκαλιαστήκαμε.

Υπάρχουν σχολές για την βελτίωση αυτής της Τέχνης;

Στην Ελλάδα όχι. Είμαι αυτοδίδακτη. Αν έχω πιθανότητες να βελτιωθώ, και σχολή να υπήρχε, θα έπρεπε να συμφωνήσουν οι κούκλες μου.

Κατερίνα, πού σε ανακάλυψε ο Κλέων; Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας;

Θα σου πω κάτι που είναι λίγο τραγικό και λίγο αστείο. Εγώ το πρώτο μου έργο το προόριζα για ηθοποιούς και όχι για κούκλες, ήθελα να ήταν ένα έργο, όπως όλα τα άλλα που βλέπει ο κόσμος, και έτσι έκανα ακρόαση. Δυστυχώς, δεν βρήκα πρωταγωνίστρια μέσα από αυτή τη χρονοβόρα και επίπονη διαδικασία. Αφού όμως δεν είχα και άλλα χρήματα για να κάνω επαναληπτική ακρόαση, άρχισα να προτείνω να παίξουν φίλοι μου και όχι επαγγελματίες, έψαχνα παντού και έλεγα αυτό το έργο θέλω να ανέβει – το είπα και θα το κάνω. Φυσικά, πάτωσα, ξανά. Μετά το τελευταίο κλείσιμο τηλεφώνου σε εν δυνάμει ηθοποιό, νευρίασα. Μα τω Θεώ, νευρίασα! Τόσο πολύ είχα νεύρα που δεν θα μπορούσα να το ξεπεράσω – ότι το έργο αυτό δεν μπορεί να ανεβεί με εμένα να παίξω όλους τους ρόλους. Και εκεί, αυτή η πρόταση ήταν το κλειδί που άνοιξε τον κόσμο με τις κούκλες, κατάλαβα ότι -ναι- μπορώ να παίξω μόνη μου αν το θέλω. Θα φτιάξω μια κούκλα! Η κούκλα αυτή θα με αγαπά και θα την αγαπώ και δεν θα φύγει ακόμα κι αν είμαστε φτωχοί. Ακόμα και αν παίξουμε δωρεάν ή αν μαλώσουμε ή αν χρειάζομαι επειγόντως μια πρόβα, δεν θα φύγει. Μόλις έφτιαξα το κεφαλάκι του Κλέωνα ηρέμησα – γιατί, δόξα τω Θεώ, μου πέτυχε (γέλια). Λίγες μέρες μετά γύρναγα μέσα στο σπίτι και έπαιζα με το κεφάλι του και δοκίμαζα εκφράσεις, ο μπαμπάς μου τότε με συμβούλεψε να σταματήσω να παίζω με κούκλες γιατί είμαι μεγάλη πια (γέλια).

Μπορούν να καταλάβουν την Τέχνη αυτή στην Ελλάδα;

Η ευθύνη για να αγκαλιάσουν οι άνθρωποι την Τέχνη αυτή στην Ελλάδα είναι όσων παίζουν και όχι όσων παρακολουθούν. Και λέω «αγκαλιάσουν» και όχι «καταλάβουν», γιατί μέρος του μαγικού ενός εγγαστρίμυθου δεν είναι να καταλάβει ο κόσμος την Τέχνη, αλλά να την αγαπήσει με έναν μυστηριώδη τρόπο. Μακάρι να το πετύχουμε.

Στην Αμερική υπάρχουν σκηνές που φιλοξενούν εγγαστρίμυθους με ενήλικο κοινό, στην Ελλάδα ισχύει το ίδιο;

Δεν γνωρίζω αν υπάρχει ειδική σκηνή που θα μπορούσε να φιλοξενήσει τέτοιες παραστάσεις. Μακάρι να υπάρχει. Εγώ δεν την έχω βρει ακόμα, αν και θα ήθελα.

Πώς και παρέμεινες εδώ και δεν έφυγες εξωτερικό;

Ακόμα και για να φύγεις θέλει κεφάλαιο και γνωριμίες. Δυστυχώς. Άπορη μπορώ να είμαι και στη χώρα μου, μιλώντας την ωραιότερη των γλωσσών, το μόνο εύκολο. Το έχω σκεφτεί φυσικά να φύγω γιατί περνάω και εγώ πολύ δύσκολα, αλλά δεν ξέρω αν θα άντεχα – ποιος ξέρει άλλωστε αν στο εξωτερικό θα πέρναγα καλύτερα; Δεν μπορώ να μη σκέφτομαι, πάντως, ότι στην Ελλάδα αυτό που κάνω έχει μεγαλύτερη αξία για μένα από ότι θα είχε στο εξωτερικό – γιατί είναι η χώρα μου.

Τι κάνει τόσο ξεχωριστό τον Κλέωνα;

Ότι είναι η πρώτη κούκλα που έφτιαξα που ανέβηκε στη σκηνή μαζί μου. Είχα φτιάξει κι άλλες πριν από τον Κλέωνα, αλλά πρώτη φορά έπαιξα μπροστά σε κόσμο με τον Κλέωνα.

Εκτός από τον Κλέωνα, ποιος άλλος υπάρχει στη ζωή επί σκηνής;

Η καλή μου κόρη Τούλια. Πρόκειται για την κουκλίστικη εκδοχή της Ιταλίδας εταίρας Tulia d’ Aragona. Της έχω κάνει μυτερά δοντάκια, γιατί της αρέσει να «τρώει» άντρες (γέλια).

Σκέφτηκες να αφήσεις τον Κλέωνα στο σπίτι και να συμμετέχεις σε κάποια οντισιόν για κάποιο θεατρικό;

Δεν έχω σπουδάσει σε δραματική σχολή, οπότε δεν μπορεί κάποιος να με προσλάβει ως επαγγελματία, όπως θα έκανε με κάποιον άλλον. Είχα προσπαθήσει όμως να γίνω μέλος σε ομάδες και για κάποιο καιρό πήγαινα σε οντισιόν, αλλά δε με ευχαρίστησε τίποτα. Αυτός ήταν ο λόγος που αποφάσισα να ανεβάσω δικό μου έργο. Ποιος θα μπορούσε να πει άλλωστε ότι δε μπορώ να παίξω στη δική μου παραγωγή; Με προσέλαβα το δίχως άλλο! (γέλια)

Παρακολουθώντας σε, μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι, όταν μιλάει ο Κλέων, έχει μία ξεχωριστή αύρα που τον κοιτάς προσεχτικά και του απευθύνεις τον λόγο. Πώς κατάφερες να δώσεις ζωή σε μία φαινομενικά «κούκλα», όπως θα το χαρακτήριζαν πολλοί, βλέποντάς τον για πρώτη φορά;

Είχα ανάγκη από έναν φίλο. Αν ποτέ βρεθείτε σε τέτοια ανάγκη – που δε σας το εύχομαι – θα μπορέσετε μέχρι και με ένα ποτήρι να κάνετε το ίδιο: Αυτό λέγεται θέατρο των αντικειμένων.

Τελικά, τα παιδιά είναι καλύτεροι θεατές από τους μεγαλύτερους;

Οι καλύτεροι θεατές είναι αυτοί που κάθονται απέναντι από μια σκηνή, γιατί θέλουν να ταξιδέψουν – χωρίς αμφιβολίες ή φόβους ή κριτική. Συνήθως αυτοί οι θεατές είναι παιδιά.

Πότε ήταν εκείνη η φορά που αισθάνθηκες άβολα εσύ ή ο Κλέων; Πώς το αντιμετωπίσατε;

Είχα παίξει μαζί με τον Κλέωνα σε ανάμεικτο κοινό ηλικιακά – παιδιά και ενήλικες – και όταν πλησίασαν τα παιδάκια να δουν τον Κλέωνα από κοντά, επειδή είχαν εντυπωσιαστεί και δεν πίστευαν ότι ήταν αληθινός, του τράβαγαν τα χέρια, τα μαλλιά ή τον χτύπαγαν. Αυτό φυσικά μπορεί να με αναγκάσει να τραβιέμαι στα εφημερεύοντα με τον Κλέωνα και είναι το τελευταίο που θέλω! Αυτός είναι και ο λόγος που φοβάμαι να παίξω στον δρόμο. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι η αλήθεια. Ο Κλέων, έπειτα από αυτό το σκηνικό, έκανε μια βδομάδα να βγει από τη βαλίτσα(γέλια). Με ανάγκασε να του υποσχεθώ ότι πάνω από όλα θα βάζω την ακεραιότητά του.

Κατερίνα, πού μπορούμε να σας δούμε; Ποια τα επαγγελματικά σας σχέδια;

Αυτόν τον καιρό συζητώ για να παίξω τέλη Σεπτέμβρη στην Αθήνα, ακόμα δεν έχω κάνει τις απαραίτητες συνεννοήσεις. Θα είναι εξαιρετικό, γιατί θέλω να παρουσιάσω και τα δύο έργα μαζί, αυτό με τον Κλέωνα, αλλά και αυτό με την Τούλια. Πρώτη φορά θα γίνει τέτοιος συνδυασμός, αν τα καταφέρω. Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Παντομίμας του Κιλκίς φέτος με έχουν καλέσει επίσημα με τον Κλέωνα, μιας και πέρυσι είχαμε διακριθεί με ειδική μνεία στην 5η συνάντηση νέων Ελλήνων κουκλοπαικτών. Θα παίξω εκεί σίγουρα στις αρχές Οκτώβρη. Αν ο δρόμος σας είναι προς Βόρεια Ελλάδα, θα χαρώ να σας δω. Για τις εξελίξεις σε παραστάσεις σε όλα τα υπόλοιπα, μπορείτε να ενημερώνεστε από μια μικρή σελίδα που έχω φτιάξει για τις κούκλες μου σε αυτήν εδώ τη διεύθυνση: www.facebook.com/BarTheaterDreamProject

Κανάλι Youtube https://www.youtube.com/channel/UCyVVImL7ht6SEVIvRegUMHg