Φωτογραφίες: George Alexandrakis

Την Χριστίνα Κωστέα τη γνώρισα μέσα από τη δουλειά της στην παράσταση «ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ», σε σκηνοθεσία Γιώργου Καραμίχου. Με ένα λιτό σκηνικό, που θυμίζει δωμάτιο επαρχιακής πόλης, όπως αρμόζει και στο έργο, μιας και διαδραματίζεται στην επαρχία. Ακολούθησε η παράσταση «ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ», σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, με ευρηματικό σκηνικό και κοστούμια, που θυμίζουν έναν πολύ γνωστό ξένο σχεδιαστή μόδας τον Gareth Pugh.

Ως προσωπικότητα, είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει τη φύση, σέβεται τους συνεργάτες της (αυτό γιατί σε όσους είπα ότι έχουμε συνέντευξη με τη Χρίστινα, όλοι είχαν ένα καλό λόγο να πουν), αγαπάει τους φίλους της. Εξαιρετικά συνεργάσιμη και φυσικά άνθρωπος με ευαισθησίες αλλά και δυναμισμό. Αγαπάει τα ζώα και, όπως λέει και ή ίδια : «ΤΑ ΖΩΑ ΑΞΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΜΑΣ».

Τι σημαίνει φιλία για σένα;

Ιδανικός φίλος είναι αυτός που σε ακούει πραγματικά, αυτός που δεν σου «χαϊδεύει το αυτί» και στηρίζεται στην πραγματική ειλικρίνεια. Eίμαι στη σκέψη του, είναι στη σκέψη μου, μια ανιδιοτελής σχέση με ηθικά στοιχεία. Όλη αυτή η σχέση δεν στηρίζεται στην επίκριση, αλλά στον διάλογο.

Τι σε κάνει χαρούμενη στην πόλη;

Με κάνει χαρούμενη το γεγονός ότι πλέον βλέπω μια εναλλακτική μορφή μετακίνησης, όπως η στροφή στο ποδήλατο, παρόλο που δεν υπάρχει η κατάλληλη υποδομή. Ίσως, λοιπόν, είναι καιρός να το σκεφτούν οι ιθύνοντες.

Κάποια Graffiti, όταν η τέχνη αποτυπώνεται στους τοίχους και η ίδια η πόλη αποτελεί ένα καμβά έκφρασης, δίνοντας χρώμα στη ζωή μας. Βέβαια, αυτό να γίνεται με μέτρο και σεβασμό και όχι μια ασυδοσία με το πρόσχημα της τέχνης ή της ελεύθερης έκφρασης. Ειδικά δε σε μνημεία και κτίρια αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος.

Ζω σε μια πόλη που ακόμη υπάρχει γειτονιά, αλλά αυτό και πάλι το βιώνει κανείς ανάλογα με την περιοχή που μένει.

Περπατάω στη πόλη, έχω διαβάσει κάτι και έχω χαμογελάσει.

Τι θα ήθελες να αλλάξει στον τρόπο που διαχειρίζονται τα θέματα στον επαγγελματικό τομέα στην Ελλάδα;

Τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα δεν είναι χόμπι πολυτελείας και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται και έτσι. Είναι μια καθαρά επαγγελματική επιλογή.

Η επικοινωνία θα πρέπει να γίνει πιο άμεση και να υπάρχει πρόσβαση σε κάθε δημιουργό για να μπορεί να συστήσει τον εαυτό του και τη δουλειά του, καθώς και να υπάρχει και μια ανταπόδοση σε αυτό, έστω και τυπική.

Πώς σε έχει επηρεάσει η κρίση;

Μ’ έχει επηρεάσει όπως όλους και όχι μόνο ψυχολογικά, αλλά σε όλα τα επίπεδα. Κατά την άποψη μου, η οικονομική κρίση δημιούργησε μια ευρύτερη κρίση, που οδήγησε στην αναθεώρηση  αξιών. Για μένα αυτός ο επανακαθορισμός αξιών είναι ένα πολύ δυνατό κίνητρο δημιουργίας.

Πιστεύεις σε αυτό που λένε ότι η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες για ανθρώπους με ταλέντο; 

Εξαρτάται από τις συγκυρίες. Δίνει ένα κίνητρο στο να μην ακολουθήσει κάποιος τη πεπατημένη, αλλά να βρει και άλλα δημιουργικά μονοπάτια. Είναι μια εποχή που σε κάνει ακόμη περισσότερο να εξελιχθείς, γιατί σε βάζει σε μία διαδικασία να δημιουργείς με πολύ λιγότερα μέσα. Δεν είναι απαραίτητα πάντα καλό, αλλά γίνεσαι πιο ευρηματικός.

Πώς σε επηρεάζουν τα κοινωνικά δίκτυα, τι από άλλα χρησιμοποιείς;

Χρησιμοποιώ το facebook και twitter, κυρίως για ενημέρωση ή για χαλάρωση. Έχουν κάνει καλό στα καλλιτεχνικά επαγγέλματα, γιατί δίνουν ένα βήμα προβολής και μπορεί να προκύψουν ευκαιρίες συνεργασίας. Αρκεί να μην γίνεται κατάχρηση των μέσων και πάντα να υπάρχει σωστή αποκωδικοποίηση των πληροφοριών.