Αχ, αυτές οι παραλίες σε περιμένουν σχεδόν 7 μήνες για να σε υποδεχτούν και εσύ τι κάνεις ως αντάλλαγμα; Καπνίζεις και αφήνεις τις γόπες να φυτρώσουν, τις βάζεις τόσο βαθειά στην άμμο για να μην τις δουν, κλισέ αλλά δεν θα φυτρώσει τσιγαριά και το ξέρεις και ξέρεις επίσης ότι την επόμενη φορά θα βρίσεις εκείνον που το έθαψε γιατί απλά δεν θα θυμάσαι ότι μπορεί να ήσουν και εσύ, μία γόπα είναι μωρέ θα πεις και τελικά, μία και μία γέμισε η παραλία. Βέβαια οι γόπες είναι μικροσκοπικές και δεν φαίνονται και αυτό δεν είναι δικαιολογία γιατί τελικά οι γόπες δεν ήταν ποτέ μικρές, εμείς γίναμε μικροί στο μεγαλείο της φύσης και το τι μας προσφέρει.

Όσες παραλίες επισκέφτηκα φέτος και ήταν πολλές ήταν γεμάτη με κουτάκια αναψυκτικών, νεράκια, σακούλες, χαρτιά και ένα σωρό αντικείμενα που θα μπορούσαν να είχαν πάρει την θέση τους στον κάδο ανακύκλωσης και όχι να επιπλέουν στην θάλασσα με σοβαρούς κινδύνους για τα πλάσματα της. Αλήθεια πόσο δύσκολο είναι να τα μαζέψεις; Να τα αφήσεις στον κοντινότερο κάδο; Γιατί συνηθίσαμε στην ασχήμια αυτή; Γιατί να γίνει μέρος της καλοκαιρινής μας καθημερινότητας; Αλήθεια ποιος από εμάς σηκώθηκε και τα μάζεψε; Ναι τα σκουπίδια του προηγούμενου, πιστεύεις ότι αν τα αφήσεις εκεί θα τον εκπαιδεύσεις ή θα τον «εκδικηθείς» για την επόμενη φορά;

Δεν θα το καταλάβει να είσαι σίγουρος, το έμαθε και για να το ξεμάθει θα πρέπει να σοκαριστεί, πραγματικά δεν γνωρίζω τον τρόπο, σίγουρα δεν είναι οι φωνές μιας και ο εγωισμός υπερισχύει της αγάπης προς την φύση. Και τελικά θα τα συναντήσεις διπλά την επόμενη φορά γιατί αν αφήσεις ένα σκουπίδι κάπου, πολλοί είναι εκείνοι που

θα πιστέψουν ότι είναι μέρος για σκουπίδια και ότι κάποιος επίσημος φορέας θα τα μαζέψει, ας σταματήσουμε (το γράφω για να το ακούω και εγώ) να είμαστε καταγγελτικοί και ας πράξουμε. Αντί να αρχίζουμε να ρίχνουμε ευθύνη, τα μαζεύουμε και ενημερώνουμε και τους υπόλοιπους λουόμενους και ίσως κάτι να αλλάξει.
Ας περάσουμε ένα υπόλοιπο καλοκαίρι με πιο καθαρές ακτές, η ευθύνη είναι όλων μας για να παραμείνουν καθαρές και να τις απολαμβάνουμε πραγματικά.

*Το Σαββατοκύριακο μαζέψαμε από παραλία της Αττικής, φορώντας σακούλες στα χέρια ως γάντια, από προφυλακτικά, κουτάκια αναψυκτικών, χαρτιά, καλαμάκια, μία παντόφλα και ενώ υπήρχε κάδος στα μόλις 200 μέτρα όπου περνάει το όχημα του Δήμου για την αποκομιδή, κάποια ήταν ξεθωριασμένα προφανώς από το χρονικό διάστημα που είχαν παραμείνει εκεί.