Συνέντευξη: Γιώτα Δημητριάδη

Παρά το νεαρό της ηλικίας της, έχει ήδη κατοχυρωθεί ως σημαντική ηθοποιός, συνεργαζόμενη με τους σπουδαιότερους Έλληνες σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Kάθε φορά μας εντυπωσιάζει ευχάριστα με το ταλέντο της και τη δυναμική της σκηνική παρουσία. Η Λουκία Μιχαλοπούλου , όπως φαίνεται, θα μας απασχολεί για πολλά ακόμη χρόνια, γεγονός που μας χαροποιεί ιδιαιτέρως.

10443203_659549534136141_8502613833873337219_o

Από μικρή ήθελες να γίνεις ηθοποιός; Ήσουν από αυτά τα κοριτσάκια που αυτοσχεδίαζαν στον καθρέφτη τους;

Δεν ήμουν από τα κοριτσάκια που κοιτιόμουν στον καθρέφτη ,αλλά από μικρή ήθελα να γίνω ηθοποιός. Όλη αυτή η ιστορία με το θέατρο, ξεκίνησε από μια αγωνία μου, στα 12-13, να μη μεγαλώσω. Δεν ήθελα με τίποτα να μου συμβεί! Συμπτωματικά, είχε μια θεατρική ομάδα το σχολείο μου και πήγα. Εκεί ξέχασα αυτή την εμμονή μου και τη φοβία μου για την ηλικία. Νομίζω πως το θέατρο, μέχρι κάποια ηλικία, ήταν μια διέξοδος για να αποφεύγω τους σκοπέλους των φόβων μου.

Αν δεν γινόσουν ηθοποιός, θα μπορούσες να κάνεις κάποιο άλλο επάγγελμα;

Μπορεί να ζω από αυτήν τη δουλειά, αλλά δεν την αντιμετωπίζω έτσι, ως επάγγελμα θέλω να πω. Ήμουν και είμαι τυχερή γιατί βιοπορίζομαι από αυτό και δεν έχει χρειαστεί να κάνω κάτι άλλο. Αν έβλεπα ότι δεν μπορούσα να τα καταφέρω και να επιβιώσω, σίγουρα θα αναγκαζόμουν να βρω άλλες λύσεις.

Όταν καταπιάνεσαι μ’ έναν ρόλο, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις;

Να βρω τι με συνδέει μ’ αυτόν τον χαρακτήρα, προσωπικά εμένα….

ΛΟΥΚΙΑ3

Υπάρχουν μερικά θέματα στη ζωή για τα οποία δεν ακούμε τίποτα και κανέναν. Είμαστε απόλυτοι, εσύ νιώθεις έτσι για κάποιο θέμα;

Υποτίθεται ότι είμαι απόλυτη, σε σχέση με τις επιλογές μου στη δουλειά. Λέω «υποτίθεται», γιατί δεν μπορείς να τα ‘χεις πάντα όλα όπως τα θέλεις. Όταν αποφασίζω να κάνω μια δουλειά όμως, θέλω, νιώθω πως με εξελίσσει, πως πάω παρακάτω…

Πιστεύεις σε αυτό που λένε ότι στη ζωή συχνά επικρατούν οι πιο «ανεπαρκείς»; Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει και στο θέατρο;

Εγώ πιστεύω πολύ στη διάρκεια και νομίζω πως η ανεπάρκεια δεν αντέχει στον χρόνο. Νομίζω πως και στους καλλιτέχνες αυτό ισχύει, οι ανεπαρκείς αναγκαστικά θα φθαρούν, δεν θα τους αντέξει η πορεία του χρόνου...

Αν η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας ήταν θεατρική παράσταση. Τι είδους θεάτρου θα ήταν;

Θέατρο του παραλόγου, φαντάζομαι… Ιονέσκο, δυστυχώς όχι Μπέκετ, ακόμα….

Αν μπορούσες αύριο το πρωί ν’ αλλάξεις κάτι γύρω σου στην Αθήνα, για παράδειγμα. Τι θα ήταν αυτό;

Η Αθήνα μ’ ενοχλεί αισθητικά. Αν μπορούσα να κάνω κάτι θα είχε άμεση σχέση με την αισθητική της.

Κάνεις πράγματα που να σ’ ευχαριστούν στην πόλη;

Αναγκαστικά κάνω πράγματα, γιατί μένω στο κέντρο της πόλης και πρέπει να συμβιβάζομαι καθημερινά.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος στην Αθήνα;

Μου αρέσει πολύ όλη η περιοχή γύρω από την Ακρόπολη.

Πώς θα χαρακτήριζες το ελληνικό θεατρόφιλο κοινό;

Απαιτητικό, γιατί πλέον είναι πολύ δύσκολο να στερείσαι κάποια χρήματα για να πας στο θέατρο, οπότε και το κοινό είναι πολύ απαιτητικό και καλά κάνει.

Γράφεται και λέγεται για σένα ότι είσαι πολύ ταλαντούχα. Τι σημαίνει λοιπόν ταλέντο;

Πίστη και δουλειά!

Στη δουλειά σου έχεις αισθανθεί ποτέ ότι έχεις πάρει κάποιο μεγάλο ρίσκο;

Η ίδια η φύση της δουλειάς μας εμπεριέχει το ρίσκο. Δεν μου είναι ανώδυνο να βγαίνω στη σκηνή, είναι ένα μαρτύριο κάθε φορά, ειδικά πριν βγω να παίξω. Μοιάζει με βουτιά στο κενό.