του Γιώργου Αλεξανδράκη

Το Πάσχα πλησιάζει και ορισμένοι έμποροι επιθυμούν να κερδοσκοπήσουν, επωάζουν αυγά από κότες και πάπιες με τεχνητά μέσα, υπό άθλιες συνθήκες, προκειμένου να εισάγουν το έμψυχο «προϊόν» τους στην ελληνική αγορά.

Κοτοπουλάκια ή παπάκια, στα οποία δύσκολα θα αντισταθούν οι μικροί αλλά και οι μεγάλοι πελάτες τους που θα τα αγοράσουν, προκειμένου να το χαρίσουν ως πασχαλινό «δωράκι».

Τα έμψυχα αυτά «δώρα» έχουν συνήθως διάρκεια το πολύ όσο διαρκεί το Πάσχα και αυτό οφείλεται κυρίως στις συνθήκες αναπαραγωγής τους, αλλά και τις συνθήκες τις οποίες ζουν μετέπειτα της αγοράς τους. Η έλλειψη σωστής θερμοκρασίας με τον συνεχή φωτισμό που χρειάζονται τα πλάσματα αυτά, καθώς επίσης και η παροχή τροφής, κάνουν πιο σύντομη τη ζωή τους. Άλλα πάλι καταλήγουν νωρίτερα και αυτό γιατί κακοποιούνται από τα παιδιά, τα οποία τα χρησιμοποιούν ως παιχνίδι. Μόνο πολύ λίγες και εξαιρετικές περιπτώσεις καταλήγουν να μεγαλώνουν αρμονικά με τους ανθρώπους σε αυλές και να αποτελούν μέλος της οικογένειας τους.

Έχουμε αναρωτηθεί ποιες είναι οι συνέπειες από την αγορά ενός τέτοιου «δώρου» στα μικρά παιδιά; Ένα ποσοστό μικρών παιδιών που έχασαν το κοτοπουλάκι που τους χάρισε η οικογένεια τους αισθάνονται υπεύθυνα για το θάνατο του νέου τους φίλου. Το χειρότερο δε είναι η άμεση αντικατάσταση, προκειμένου το παιδί να σταματήσει να κλαίει, οπότε πόσο περισσότερο κακό θα του δημιουργήσει όταν και το δεύτερο παπάκι ή κοτοπουλάκι καταλήξει και αυτό που θα κάνει το παιδί να νιώθει συνεχώς ενοχικό ή, στην αντίθετη περίπτωση, το παιδί δρα χωρίς αναστολές, οπότε το κάνει πιο επιθετικό και η κακοποίηση είναι σίγουρη, ξεκινώντας από αθώα πλάσματα και συνεχίζει, μεγαλώνοντας, και στους συνανθρώπους του.

Ας πούμε λοιπόν ΟΧΙ στην αγορά κάθε ζώου που θα χαριστεί σε ένα μικρό ή μεγαλύτερο παιδί. Ας σταματήσουμε τη δράση όλων αυτών που κάθε Πάσχα, και όχι μόνο, εκμεταλλεύονται τη σίγουρη ζήτηση, κερδοσκοπώντας υπέρ της κακοποίησης των ζώων.