Η Δήμητρα Λιμνιάτη είναι μια νέα επιμελήτρια εικαστικών εκθέσεων. Αυτό που αποτελεί, και ίσως πρωτότυπο, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα, είναι ότι ξεκίνησε μια online gallery. Στο email του City Code ήρθε ένα δελτίο Τύπου για τις δύο εκθέσεις που η Δήμητρα επιμελείται αυτήν την περίοδο στην Αθήνα και μετατράπηκε σε μια απολαυστική συνέντευξη με θέμα την Τέχνη,  γιατί η Τέχνη ομορφαίνει, και όταν γίνεται από ανθρώπους με νέες ιδέες, τότε είναι διπλή η χαρά μας  να φιλοξενούμε όμορφα πρόσωπα.

Η αγάπη της για την Τέχνη και το αντικείμενό της διαφαίνεται στα πρώτα λεπτά γνωριμίας. Κοινωνική, χαμογελαστή, ευχάριστος άνθρωπος, τόλμησε και ξεκίνησε με μια διαφορετική ματιά για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Έχει προσεγγίσει πολλούς καλλιτέχνες και δύσκολα μπορείς να αντισταθείς στις προτάσεις της, γιατί αφορούν επί του θέματος και όχι γενικότητες και πολλά λόγια. Έχει όραμα, είναι ανοικτή, δημιουργική και  είμαστε σίγουροι ότι έχει μέλλον.

Σπούδασε στη Φιλοσοφική Αθηνών, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, με κατεύθυνση Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης.  Αυτήν την περίοδο επιμελείται δύο εκθέσεις στην Αθήνα σε τελείως μη αναμενόμενους χώρους από τους συνηθισμένους και ίσως αυτό να την κάνει να ξεχωρίζει, αφού οι χώροι που έχει επιλέξει είναι δύο εστιατόρια, το Porta Gallery Kuzina στο Θησείο, με θέμα «Art vs Crisis», και άλλη μια στο εστιατόριο του Botrini στο Χαλάνδρι, με τίτλο «Bo Project». Ένας άνθρωπος που τολμάει να κάνει το όνειρο πραγματικότητα… Ας τη γνωρίσουμε…

CC art: Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την επιμέλεια εκθέσεων;
Όλα αυτά που κάνω τώρα, νομίζω ότι τα είχα πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, αλλά μου φάνταζαν πολύ μακρινά. Εργαζόμενη, ωστόσο, σε διάφορες γκαλερί, διαπίστωσα ότι, πέρα από τους συλλέκτες, και ο μέσος Έλληνας είναι ενήμερος για το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι, παρακολουθεί την πορεία των ζωγράφων, επισκέπτεται όλο και συχνότερα εκθέσεις. Ενίοτε, μάλιστα, δεχόμουν ερωτήσεις που μου υποδείκνυαν τα όρια και της δικής μου γνώσης, κάτι που μου άρεσε πολύ. Έτσι, συμπέρανα ότι θα υπήρχε ενδιαφέρον του κοινού για μία νέα προσπάθεια στον χώρο της Tέχνης και ενθαρρύνθηκα να κυνηγήσω το όνειρό μου. Ως τώρα, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι όραμα και γνώση υπάρχουν, η δε εμπειρία θα έλθει με το χρόνο.

CC art: Πώς και γεννήθηκε η ιδέα της Online Gallery;  Μέχρι στιγμής τι ανταπόκριση υπάρχει;
Η ενασχόληση με την Tέχνη υπήρξε, πρωταρχικά, απόρροια των σπουδών μου. Οι δυνατότητες που προσφέρει στις μέρες μας το Διαδίκτυο με ώθησαν να επιδιώξω να γεννηθεί κάτι καινούριο, κάτι που θα συνιστούσε μία ατομική και, ενδεχομένως, συλλογική επανεκκίνηση. Σκέφτηκα να μετατρέψω μία συμβατική σε μία διαδικτυακή γκαλερί, σεβόμενη πάντα την παραδοσιακή αίθουσα τέχνης, αλλά, ταυτόχρονα,  εξασφαλίζοντας ευκολότερη πρόσβαση κι άρα μεγαλύτερη επισκεψιμότητα από Ελλάδα και εξωτερικό. Ταυτόχρονα, κάτι που επετεύχθη, έστω και σε καιρό κρίσης, δεδομένου πως το ενδιαφέρον για την τέχνη είναι δείγμα πολιτισμού και πάντα υπάρχουν άνθρωποι που τους αφορά. Αν μπορεί κάποιος να βρει έργα άρτιας τεχνικής και υψηλής αισθητικής σε προσιτή τιμή, δεν τίθεται θέμα κρίσης σε τελική, ευτυχή, ανάλυση. Η τέχνη θα συνεχίσει να υπάρχει, με ή χωρίς την ύφεση. Όσον αφορά στην ανταπόκριση, η επισκεψιμότητα μπορώ να πω ότι είναι πολύ μεγάλη για τους 7 μήνες που είναι “on air”, θα έλεγα μη αναμενόμενη. O κόσμος, από Ελλάδα και εξωτερικό, έχει αγκαλιάσει αυτήν την προσπάθεια που είναι, στην τελική, ομαδική και αυτό μας έχει χαροποιήσει ιδιαίτερα. Επίσης, δέχομαι προτάσεις από καλλιτέχνες για συνεργασία όσον αφορά στη φιλοξενία τους στην online gallery και για την επιμέλεια των ατομικών τους εκθέσεων. Τέλος, δε με αφήνουν ασυγκίνητη οι προτάσεις για διάφορα pro- jects σε χώρες του εξωτερικού.

CC art: Πόσους καλλιτέχνες φιλοξενείς στην Online Gallery;
Αυτή τη στιγμή στη DL Fine Arts Gallery που είναι “on air” από τον Δεκέμβριο του 2012 φιλοξενούνται έργα δεκαεννέα δημιουργών. Πρόκειται για επιλεγμένες προσεκτικά παρουσίες γνωστών νέων και παλαιότερων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, βραβευμένων, που έχουν αφήσει το στίγμα τους σε Ελλάδα και εξωτερικό και οι οποίοι διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τη γραφή τους. Στα άμεσα σχέδιά μου είναι ο εμπλουτισμός των δειγμάτων δουλειάς τους, αλλά και η προσέλκυση καινούριων συνεργατών.

CC art: Πόσες εκθέσεις είναι σε εξέλιξη αυτήν την περίοδο και που;
Σε εξέλιξη είναι δύο ομαδικές εκθέσεις που θα διαρκέσουν η πρώτη έως 13 Οκτωβρίου κι η δεύτερη έως 4 Νοεμβρίου. Πρόκειται, αντίστοιχα, για την έκθεση «Art vs Crisis», στην Porta Gallery/Kuzina Restaurant (οδός Αδριανού 9, Θησείο- http://dlfineartsgallery.blogspot.gr/p/blog-page_23.html) και για την έκθεση «Bo Project», στο Botrini’s Restaurant (οδός Βασιλέως Γεωργίου Β΄ 24Β, Χαλάνδρι – http://dlfineartsgallery.blogspot.gr/p/blog-page_4.html)

CC art: Θεωρείς ότι οι Έλληνες έχουν κάνει στροφή στην Tέχνη;
Φυσικά. Πλέον, η Tέχνη στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίζεται ως ένα φαινόμενο εσωτερικής κατανάλωσης, μικρής εμβέλειας με ελάχιστη απήχηση, αλλά καθημερινά κερδίζει θιασώτες. Η χώρα μας αποκτά σταδιακά όλο και περισσότερους ανθρώπους που αγαπούν το συλλέγειν. Οι Έλληνες, ευτυχώς, δεν πιστεύουν πια ότι η σύγχρονη τέχνη είναι «κάτι μουντζούρες στο μουσαμά», αλλά έχουν εξοικειωθεί με τις έννοιες  «σύγχρονο» και  «πρωτοπόρο».

CC art: Πώς προέκυψε η συνεργασία στο εστιατόριο του Έκτορα Botrini;
Θα μου επιτρέψετε να γίνω λίγο ρομαντική. Γενικά στη ζωή μου, τα πράγματα τα κυνηγώ παθιασμένα. Με το «θράσος» της νιότης μου και την ανάλογη άγνοια κινδύνου, τόλμησα να προσεγγίσω έναν «φτασμένο» επαγγελματία, που χαίρει καθολικής αναγνώρισης, τον Έκτορα Botrini. Έχοντας μία πρόταση για τον καινούριο του χώρο, το Botrini’s στο Χαλάνδρι, του έστειλα το βιογραφικό μου. Καθόλου δεν περίμενα ότι θα επικοινωνούσε ο ίδιος μαζί μου μέσα σε μόλις μία μέρα για να ορίσουμε ένα interview. Η πρότασή μου για την επιμέλεια μίας έκθεσης στο εστιατόριό του έτυχε, απρόσμενα για μένα, της έγκρισής του, επιβεβαιώνοντας ότι κάποια πράγματα γίνονται με «βύσμα», κάποια όμως χρειάζονται απλώς πείσμα.

CC art: Ποια η άποψη σου για την μαζικοποίηση της «Tέχνης» μέσω μεγάλων καταστημάτων επίπλων; Είναι τελικά φήμη ότι είναι οικονομικά; Ή μπορεί κάποιος να βρει ένα πρωτότυπο και μοναδικό έργο τέχνης με λιγότερα χρήματα; Από πόσο ξεκινάει ένα έργο;
Ο υπερβολικά «εμπορευματικός» προσανατολισμός τους είναι και το κυριότερο μειονέκτημά τους, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις ευτελίζουν το εικαστικό προϊόν. Θεωρώ παραπλανητικό το χαρακτηρισμό «οικονομικά», δεδομένου ότι δεν πρόκειται για πρωτότυπα έργα Tέχνης, το δε κοινό αντιδρά με αμηχανία μπροστά σε ατελέσφορες προσπάθειες έκφρασης που δεν γεννούν συγκινήσεις. Σχετικά με τα όντως πρωτότυπα έργα τέχνης, οι περισσότεροι καλλιτέχνες δημιουργούν έργα που αρχίζουν από χαμηλές τιμές. Στόχος εκείνων των πρωτοβουλιών που έχουν κωδικοποιηθεί ως cheap art είναι να αναβαθμίσουν την αισθητική καλλιέργεια, ιδίως του νεανικού κοινού, με το να το φέρουν σε επαφή με τη σύγχρονη τέχνη, δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία στους καλλιτέχνες που έχουν κάτι να πουν να γίνουν ευρύτερα γνωστοί και βοηθώντας τους φιλότεχνους να αποκτήσουν αυθεντικά έργα σε δελεαστικές τιμές. Όλες οι γκαλερί, όπως και η DL Fine Arts Gallery, διαχειρίζονται και έργα χαμηλού κόστους νέων καλλιτεχνών, κάτι που ο κόσμος δε γνωρίζει και συχνά ξοδεύει πολύ περισσότερα χρήματα για ένα αντίγραφο. Στην DL τα έργα ξεκινούν από 50 ευρώ.

CC art: Ποια είναι τα επόμενα σου σχέδια;
Μόλις ολοκλήρωσα ένα ευρωπαϊκό σεμινάριο με θέμα «Κατάρτιση στη σύσταση, οργάνωση και διαχείριση επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην κοινωνική οικονομία». Προς το παρόν, άμεση προτεραιότητά μου είναι η επιτυχής ολοκλήρωση των εν εξελίξει εκθέσεων και το φθινόπωρο, θα επιληφθώ των επομένων κινήσεών μου.